يك پژوهشگر 11 سال تحقيقات خود را دربارهي دف و دايره شامل دو بخش شاديانههاي ايران و آيينهاي مذهبي منتشر ميكند.
كيوان پهلوان دربارهي پژوهشهاي خود كه در كتابي با عنوان دايرهالمعارف دف و دايره در موسيقي مراسم آييني ـ مذهبي انتشار مييابد، توضيح داد: پژوهشهاي من براي جمعآوري اطلاعات ميداني بودند و براي اين كار، در كنار مطالعات كتابخانهيي بيش از 200 سفر به نقاط مختلف ايران داشتم.
وي افزود: در ابتدا فكر ميكردم كه دايره فقط در آذربايجان وجود دارد؛ اما با سفر به نقاط مختلف كشور، كاربرد دف و دايره را در مناطق مختلف ديدم؛ بهعنوان مثال در هرمزگان كاربردهاي متفاوتي از دف و دايره ميشود و از آن در مراسم زار هم استفاده ميشود. در سيستان و بلوچستان نيز در مراسم زار و مراسم شادي بهكار ميرود.
او اظهار داشت: در مناطق مركزي در استان چهارمحال و بختياري از جمله شهركرد و روستاها، دايره و دف رايج است؛ اما در مناطق شمالي بهعلت شل شدن پوست ساز براثر رطوبت، بيشتر از نقاره و استفاده ميشود.
اين محقق با اشاره به شكل بزمي دايره و دف و استفاده در محيطهاي بسته توسط زنان، گفت: اين ساز، ساز زنان بوده است و براساس تحقيقاتي كه كردهام، در دوران مادرسالاري، مادرسالاران و مادرشاهان آنرا در معابد ميزدند، تا ارواح را دور كنند، يا به الههشان نزديك شوند؛ اما در دورهي پدرسالاري اين ساز به يكباره از ميان رفت.
وي ادامه داد: اين ساز در مناطق شمالي عربستان كه صحرانشين بودند و در برخي فضاهاي زنسالاري باقي مانده و از اين طريق به دربار ساساني وارد شده است. بعد از ورود اسلام به ايران، در مناطق مختلف كشور به ساز اصلي تبديل شده است، اما در بعضي مناطق كه عشيرهيياند، اين ساز وجود ندارد.
پهلوان دربارهي پروژهاي جديد توضيح داد: هدف ما جمعآوري موسيقي آييني ـ مذهبي جهان اسلام است و براي مطالعهي اين موسيقي به نواحي مختلف جهان اسلام از جمله پاكستان، تركيه، تاجيكستان، ازبكستان و بوسني و هرزگوين سفر خواهيم كرد.
لينك خبر:
http://www.isna.ir/Main/NewsView.aspx?ID=News-866986
+ نوشته شده توسط افشین خلج در شنبه هشتم اردیبهشت 1386 و ساعت
|